Ewangelia według św. Jana 5:19-47

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Ewangelia Jana

W poprzednim fragmencie Jezus oskarżony zostaje o uzurpowanie sobie mocy Boga. Uzdrawia On w sabat, co jest zabronione, ale usprawiedliwia to tym, że Bóg działa przez cały czas. W kolejnym fragmencie wygłasza on monolog o swoich stosunkach z Ojcem.

(19) Tedy Jezus odezwał się i rzekł im: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni; co bowiem On czyni, to samo i Syn czyni. (20) Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni, i ukaże mu jeszcze większe dzieła niż te, abyście się dziwili. (21) Albowiem jak Ojciec wzbudza z martwych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce. (22) Bo i Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszelki sąd przekazał Synowi, (23) aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, który go posłał. (24) Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, kto słucha słowa mego i wierzy temu, który mnie posłał, ma żywot wieczny i nie stanie przed sądem, lecz przeszedł ze śmierci do żywota. (25) Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, zbliża się godzina, owszem już nadeszła, kiedy umarli usłyszą głos Syna Bożego i ci, co usłyszą, żyć będą. (26) Jak bowiem Ojciec ma żywot sam w sobie, tak dał i Synowi, by miał żywot sam w sobie. (27) I dał mu władzę sądzenia, bo jest Synem Człowieczym. (28) Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego; (29) i wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd. (30) Nie mogę sam z siebie nic uczynić. Jak słyszę, tak sądzę, a sąd mój jest sprawiedliwy, bo staram się pełnić nie moją wolę, lecz wolę tego, który mnie posłał. (31) Jeżelibym Ja wydawał o sobie świadectwo, świadectwo moje nie byłoby wiarogodne. (32) Jest inny, który wydaje o mnie świadectwo, i wiem, że świadectwo, które On o mnie wydaje, jest wiarogodne. (33) Wy posłaliście posłańców do Jana, a on dał świadectwo prawdzie. (34) Ja zaś nie polegam na świadectwie ludzkim, ale to mówię, abyście byli zbawieni. (35) On był światłem gorejącym i świecącym, a wyście chętnie do czasu radowali się jego światłem. (36) Ja zaś mam świadectwo, które przewyższa świadectwo Jana; dzieła bowiem, które mi powierzył Ojciec, abym je wykonał, te właśnie dzieła, które czynię, świadczą o mnie, że Ojciec mnie posłał. (37) A sam Ojciec, który mnie posłał, wydał o mnie świadectwo. Ani głosu jego nigdy nie słyszeliście, ani postaci jego nie widzieliście, (38) ani słowa jego nie zachowaliście w sobie, ponieważ nie wierzycie temu, którego On posłał. (39) Badacie Pisma, bo sądzicie, że macie w nich żywot wieczny; a one składają świadectwo o mnie; (40) ale mimo to do mnie przyjść nie chcecie, aby mieć żywot. (41) Nie przyjmuję chwały od ludzi, (42) ale poznałem was, że nie macie w sobie miłości Bożej. (43) Ja przyszedłem w imieniu Ojca mego, a wy mnie nie przyjmujecie; jeśli kto inny przyjdzie we własnym imieniu, tego przyjmiecie. (44) Jakże możecie wierzyć wy, którzy nawzajem od siebie przyjmujecie chwałę, a nie szukacie chwały pochodzącej od tego, który jedynie jest Bogiem? (45) Nie myślcie, że Ja was będę oskarżał przed Ojcem; oskarża was Mojżesz, w którym wy złożyliście nadzieję. (46) Gdybyście bowiem wierzyli Mojżeszowi, wierzylibyście i mnie. O mnie bowiem on napisał. (47) A jeśli jego pismom nie wierzycie, jakże uwierzycie moim słowom?

W wersetach 19 i 20 Jezus nawiązuje do powszechnie znanej zasady, że syn naśladuje swojego ojca. Mówiąc to, nazywa się On Synem Bożym, co nadal prawdopodobnie nie odpowiada Żydom, którzy go oskarżali. Kolejne wersety ukazują Jezusa, jako przedstawiciela Boga. Zawsze przypisywana władza Boga, czyli wzbudzanie z martwych, teraz należy również do Jezusa. Jako zwykły przedstawiciel Boga Jezus nie mógł żądać czci, jak to czyni w wersecie 23. Daje On tym do zrozumienia, że jest On taki sam jak Ojciec, że jest Bogiem.

Jezus daje zapewnienie zbawienia. W wersecie 24 napisane jest, czarno na białym, że kto wierzy ten „ma” żywot wieczny. Życie wieczne miało się zacząć dopiero po wskrzeszeniu umarłych, na co także wskazuje werset 25, ale Jezus dostarcza nam nowych informacji.

Werset 27 nawiązuje do słów z Księgi Daniela, rozdział 7:13-14, gdzie po raz pierwszy w Biblii jest użyty zwrot „Syn Człowieczy”.

(13) I widziałem w widzeniach nocnych: Oto na obłokach niebieskich przyszedł ktoś, podobny do Syna Człowieczego; doszedł do Sędziwego i stawiono go przed nim. (14) I dano mu władzę i chwałę, i królestwo, aby mu służyły wszystkie ludy, narody i języki, Jego władza - władzą wieczną, niezmienną, jego królestwo - niezniszczalne.

Werset 31 nawiązuje do zasady Starego Testamentu, że dwaj świadkowie są potrzebni w sprawach zagrożonych karą śmierci.

Jezus wspomina dalej o zasługach Jana Chrzciciela, ale także mówi, że był on tylko światłem gorejącym, a „świadectwo Jezusa przewyższa świadectwo Jana”.

Jezus kończy swoją wypowiedź mocnym, dobrze dobranym odniesieniem się do słów Mojżesza, który był znaczącą i szanowaną postacią starotestamentową.

Co chcę zapamiętać z tego fragmentu?

Zbawienie jest tu i teraz. Spotykałem się z opiniami, że grzechem jest mówić, że ma się zbawienie z czym absolutnie się nie zgadzam. Jezus mówi, że ci, którzy wierzą w Niego i w Tego, który Go posłał mają żywot wieczny.

Zastosowanie.

Chciałbym być jak prawdziwy przedstawiciel Boga. Móc z odwagą i siłą mówić o Jego mocy, o Jego zasadach i o Jego obietnicach. Jest to zadanie trudne, szczególnie jeśli wszyscy są przeciwko tobie, jak to miało miejsce w przypadku Jezusa, ale On mu podołał. Obym i ja był godnym przedstawicielem Boga.

Zawsze modlę się po czytaniu Słowa Bożego.

Podobne wpisy:

• Ewangelia według św. Jana 3:22-36 (1)
• Ewangelia według św. Jana 1:35-51 (1)
• Ewangelia według św. Jana 1:19-34 (3)
• Ewangelia według św. Jana 1:1-18 (1)
• I List do Koryntian 8 - jeden Bóg (0)