Dzieje Apostolskie 28 - Malta

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(3) A gdy Paweł zgarnął kupę chrustu i nakładał ją na ogień, wypełzła od gorąca żmija i uczepiła się jego ręki. (4) Gdy zaś tubylcy ujrzeli zwisającego gada u jego ręki, mówili między sobą: Człowiek ten jest zapewne mordercą, bo chociaż wyszedł cało z morza, sprawiedliwość boska żyć mu nie pozwoliła. (5) Lecz on strząsnął gada w ogień i nie doznał nic złego; (6) oni zaś oczekiwali, że spuchnie lub zaraz trupem padnie. Ale gdy długo czekali i widzieli, że nic nadzwyczajnego z nim się nie dzieje, zmienili zdanie i mówili, że jest bogiem.

Bóg wie, jak dotrzeć do konkretnego człowieka. Kiedy potrzeba daje nam dar wysławiania się i inteligencję, a innym razem czyni ‘proste’ cuda w naszym życiu na pokaz swojej chwały.

Modlę się dziś, aby Boża moc w moim życiu wskazywała innym na Ewangelię.

Dzieje Apostolskie 27 - Bóg czuwa nad swoimi dziećmi

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(21) A gdy już długo byli bez posiłku, wtedy Paweł stanął pośród nich i rzekł: Trzeba było, mężowie, posłuchać mnie i nie odpływać z Krety i oszczędzić sobie niebezpieczeństwa i szkody. (22) Lecz mimo obecnego położenia wzywam was, abyście byli dobrej myśli; bo nikt z was nie zginie, tylko statek. (23) Albowiem tej nocy stanął przy mnie anioł tego Boga, do którego należę i któremu cześć oddaję, (24) i rzekł: Nie bój się, Pawle; przed cesarzem stanąć musisz i oto darował ci Bóg wszystkich, którzy płyną z tobą.

Statek Pawła, w drodze do Rzymu, rozbija się, przed czym ostrzegał on załogę. Gdy wszysyscy są na skraju wyczerpania, otrzymuje on od Boga zapewnienie, że Ten nad nim czuwa.

Modlę się dziś, o ochronę we wszystkich próbach, czy problemach, jakie mnie spotkają.

Dzieje Apostolskie 26 - świadomy swojej misji

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(16) Ale powstań i stań na nogach swoich, albowiem po to ci się ukazałem, aby cię ustanowić sługą i świadkiem tych rzeczy, w których mnie widziałeś, jak również tych, w których ci się pokażę. (17) Wybawię cię od ludu tego i od pogan, do których cię posyłam, (18) aby otworzyć ich oczy, odwrócić od ciemności do światłości i od władzy szatana do Boga, aby dostąpili odpuszczenia grzechów i przez wiarę we mnie współudziału z uświęconymi.

Paweł głosno mówił, o tym, że Bóg posłał go do głoszenia Ewangelii, także wśród pogan. Wiemy również, że był on świadomy prześladowań i problemów jakie go czekają, ze względu na jego wiarę. Pomimo tej wiedzy, ufał Bogu, że Ten będzie nad nim czuwał.

Czy jesteśmy świadomi tego, jaką misję ma dla nas Bóg?

Modlę się dziś, aby wola Boga działa się w moim życiu.

Dzieje Apostolskie 25 - chrześcijanie kontra reszta świata

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

24:27 Po upływie dwóch lat nastał po Feliksie Porcjusz Festus; pragnąc okazać Żydom przychylność, Feliks pozostawił Pawła w więzieniu.

(9) Ale Festus, chcąc zyskać przychylność Żydów, odpowiedział Pawłowi tymi słowy: Czy chcesz pojechać do Jerozolimy i tam być o to przede mną sądzony?

(12) Wtedy Festus, porozumiawszy się z doradcami, odrzekł: Odwołałeś się do cesarza, do cesarza pójdziesz. (13) A po upływie kilku dni przybyli do Cezarei król Agryppa i Berenika, i powitali Festusa.

W dzisiejszym rozdziale widzimy sytuację, w której nikt nie chce wziąć na siebie odpowiedzialności za sądzenie Pawła. Najpierw Feliks trzyma go w więzieniu, nic nie robiąc, następnie Festus probuje przypodobać się Żydom, ale nic z jego działań nie wynika. Najciekawsze jest to, że do błahej sprawy wyznaniowej Żydów, sprowadzony zostaje król Agryppa.W następnym rozdziale(jutro) dowiemy się, jak ta sprawa się rozwiąże, ale na razie rzuca się w oczy absurd tej całej sytuacji.

Wiara w Boga i zmartwychwstałego Chrystusa nie jest popularna i prawdopodobnie przysporzy nam nieprzyjemności i innego traktowania.

Słowo Boże 24 - Ewangelia nie zawsze jest atrakcyjna

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(24) A po kilku dniach przybył Feliks z żoną swoją Druzyllą, która była Żydówką. Kazał więc sprowadzić Pawła i przysłuchiwał się mu, co mówił o wierze w Jezusa Chrystusa. (25) Lecz gdy zaczął mówić o usprawiedliwieniu, o wstrzemięźliwości i o przyszłym sądzie, Feliks zaniepokoił się: Na teraz dość, odejdź; w sposobnej chwili każę cię zawezwać.

Paweł jest więziony i przygotowywany do przesłuchania. Namiestnik Feliks, zanim oficjalnie go przesluchuje, idzie posłuchać tego, co ma on do powiedzenia. Jak łatwo zauważyć, nie wszystko, o czym mówi Paweł odpowiada Feliksowi, dlatego odchodzi.

Słowo Boże nie zawsze, na pierwszy rzut oka, jest dla nas atrakcyjne, ale jego stosowanie przynosi pozytywne skutki.

Dzieje Apostolskie 23 - Bóg działa

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(13) A było więcej niż czterdziestu tych, którzy do tego sprzysiężenia przystąpili. (14) Ci przyszli do arcykapłanów i do starszych, i rzekli: Związaliśmy się przysięgą, że niczego do ust nie weźmiemy, dopóki nie zabijemy Pawła. (15) Przeto wy teraz wraz z Radą Najwyższą skłońcie dowódcę, aby go przyprowadził do was niby dla dokładniejszego zbadania jego sprawy; my zaś, zanim się zbliży, gotowi jesteśmy go zabić. (16) A gdy o tej zasadzce usłyszał siostrzeniec Pawła, przybył, wszedł do twierdzy i powiadomił Pawła.

(27) Męża tego pochwycili Żydzi, a gdy już mieli go zabić, przypadłem z żołnierzami i uwolniłem go, dowiedziawszy się, że jest obywatelem rzymskim.

Bóg objawia się z pomocą w tym fragmencie na dwa sposoby. Po pierwsze, siostrzeniec Pawła usłyszał tajną informację, dzięki czemu Paweł dowiedzieł się o spisku. Po drugie, dowiadujemy się, że jako obywatel rzymski, co często przysparzało mu nieprzyjemności wśród żydów, jest lepiej traktowany i głównie dzięki temu został uratowany.

Bóg działa przez wszystkich i wszystko w naszym życiu - nie odrzucajmy Jego błogosławieństw.

Dzieje Apostolskie 22 - obrona Pawła przed Żydami

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(1) Mężowie bracia i ojcowie, posłuchajcie obrony mojej, jaką teraz podejmuję przed wami.

(22) I słuchali go aż do tego słowa, po czym zaczęli krzyczeć, mówiąc: Zgładź z ziemi tego człowieka, nie godzi się bowiem, aby taki żył. (23) A gdy oni krzyczeli i wymachiwali szatami, i ciskali proch w powietrze,

Dumni Żydzi nadal mają problemy z zaakceptowaniem woli Pana i nie chcą “wybaczyć” Pawłowi.

Misja Boga nie zawsze jest dla nas, od razu oczywista.

Dzieje Apostolskie 21 - prawdzwa wiara

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(13) Wtedy Paweł odrzekł: Co czynicie, płacząc i rozdzierając serce moje? Ja przecież gotów jestem nie tylko dać się związać, lecz i umrzeć w Jerozolimie dla imienia Pana Jezusa. (14) A gdy się nie dał nakłonić, daliśmy spokój i powiedzieliśmy: Niech się dzieje wola Pańska.

Gdy pokładamy pełną nadzieję w Panu, wyrażamy naszą wiarę w pełni.
Bóg jest dobry i warto mu zaufać.

Dzieje Apostolskie 20 - wiara czyni cuda

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(9) A pewien młodzieniec, imieniem Eutychus, siedział na oknie i będąc bardzo senny, gdy Paweł długo przemawiał, zmorzony snem spadł z trzeciego piętra na dół i podniesiono go nieżywego. (10) Lecz Paweł zszedł na dół, przypadł doń i objąwszy go, rzekł: Nie trwóżcie się, bo on żyje. (11) A wróciwszy na górę, łamał chleb i spożywał, i mówił długo, aż do świtania, i tak odszedł. (12) Chłopca zaś odprowadzili żywego i byli niezmiernie ucieszeni.

Paweł do pewnego momentu w swoim życiu, tępił wyznawców Chrystusa i nie wierzył, że jest On Mesjaszem. Po nawróceniu, Bóg działa przez niego, w taki sposób, że wskrzesza człowieka.

Gdy zaufamy w moc Boga, On będzie przez nas czynił wielkie rzeczy.

Dzieje Apostolskie 19 - chrzest w imię Chrystusa

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(1) Podczas gdy Apollos przebywał w Koryncie, obszedł Paweł wyżynne okolice i przyszedł do Efezu, a spotkawszy niektórych uczniów, (2) rzekł do nich: Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy uwierzyliście? A oni mu na to: Nawet nie słyszeliśmy, że jest Duch Święty. (3) Tedy rzekł: Jak więc zostaliście ochrzczeni? A oni rzekli: Chrztem Janowym. (4) Paweł zaś rzekł: Jan chrzcił chrztem upamiętania i mówił ludowi, żeby uwierzyli w tego, który przyjdzie po nim, to jest w Jezusa. (5) A gdy to usłyszeli, zostali ochrzczeni w imię Pana Jezusa. (6) A gdy Paweł włożył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.

Jan Chrzciciel przygotowywał drogę dla Jezusa, lecz okazało się, że chrzest upamiętania nie jest tym, czego oczekuje od nas Jezus. Duch Święty, który na nas stępuje, po chrzcie i włożeniu rąk, daje dary, które za czasów Jana Chrzciciela nie były znane. Niekoniecznie każdy będzie modlił się językami, czy prorokował, ale gościnność, umiejętność czytania Słowa, rozumienie Biblii, czy łatwość w kontaktach międzyludzkich to tylko niektóre z darów jakie możemy otrzymać.

Módlmy się, aby Bóg wykorzystał nas w swoim planie!