Dzieje Apostolskie 18 - Bóg jest z nami

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(9) I rzekł Pan do Pawła w nocnym widzeniu: Nie bój się, lecz mów i nie milcz, (10) bo Ja jestem z tobą i nikt się nie targnie na ciebie, aby ci uczynić coś złego; mam bowiem wiele ludu w tym mieście. (11) I przebywał tam rok i sześć miesięcy, nauczając wśród nich Słowa Bożego. (12) A gdy Gallion był prokonsulem Achai, powstali jednomyślnie Żydzi przeciwko Pawłowi i stawili go przed sądem, (13) mówiąc: Człowiek ten namawia ludzi, aby oddawali cześć Bogu niezgodnie z zakonem. (14) A gdy Paweł miał już usta otworzyć, rzekł Gallion do Żydów: Gdyby chodziło o jakie bezprawie albo niegodziwy czyn, ująłbym się, rzecz zrozumiała, za wami, Żydzi; (15) skoro jednak spór dotyczy słów, nazw i waszego własnego zakonu, sami się tym zajmijcie; ja nie chcę być sędzią w tych sprawach. (16) I przepędził ich z sądu.

Gdy przestrzegamy Słowa Bożego i słuchamy się Bożego posłania dla nas, On nam pomoże. Będzie otwierał serca ludzi na Ewangelię, będzie On pomagał nam na naszej drodze, a wszystkie próby, które przed nami postawi, będą nas tylko wzmacniały i zbliżały do Niego.

Nie bójmy się głosić Ewangelii!

Dzieje Apostolskie 17 - sprawiedliwy sąd

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(30) Bóg wprawdzie puszczał płazem czasy niewiedzy, teraz jednak wzywa wszędzie wszystkich ludzi, aby się upamiętali, (31) gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych.

W Dziejach Appostolskich powraca podobny temat, do tego poruszonego w rodziale 14, czyli bezkarność w niewiedzy. Teraz jednak, nie jesteśmy już “nietykalni”, bo Ewangelia jest głoszona i możemy na nią odpowiedzieć dwojako. Ja postanowiłem podążać za Jezusem i była to najlepsze decyzja w moim życiu.

A Ty jak zostaniesz osądzony?

Dzieje Apostolskie 16 - Bóg działa w różnych okolicznościach

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(25) A około północy Paweł i Sylas modlili się i śpiewem wielbili Boga, więźniowie zaś przysłuchiwali się im. (26) Nagle powstało wielkie trzęsienie ziemi, tak że się zachwiały fundamenty więzienia i natychmiast otworzyły się wszystkie drzwi, a więzy wszystkich się rozwiązały. (27) A gdy się przebudził stróż więzienny i ujrzał otwarte drzwi więzienia, dobył miecza i chciał się zabić, sądząc, że więźniowie uciekli. (28) Lecz Paweł odezwał się donośnym głosem, mówiąc: Nie czyń sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy. (29) Zażądał wtedy światła, wbiegł do środka i drżąc cały, przypadł do nóg Pawła i Sylasa, (30) i wyprowadziwszy ich na zewnątrz, rzekł: Panowie, co mam czynić, abym był zbawiony? (31) A oni rzekli: Uwierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom. (32) I głosili Słowo Pańskie jemu i wszystkim, którzy byli w jego domu.

Często głoszenie Ewangelii kojarzy się nam z typowym nagabywaniem ludzi w domach, czy na ulicy. Dzisiejsze wersety pokazują jak swoim zachowaniem, z pomocą Boga, można wpłynąć na życie człowieka i pokazać mu Chrystusa. Strażnik więzienny wykonywał tylko swoja pracę, ale dzięki pojmaniu Pawła i Sylasa, ten dzień zmienił całe jego życie.

Każda okazja może być dobra, abyśmy pokazali naszym życiem Ewangelię innym!

Dzieje Apostolskie 15 - spór o obrzezkę

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(1) A pewni ludzie, którzy przybyli z Judei, nauczali braci: Jeśli nie zostaliście obrzezani według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni. (2) Gdy zaś powstał zatarg i spór niemały między Pawłem i Barnabą a nimi, postanowiono, żeby Paweł i Barnaba oraz kilku innych spośród nich udało się w sprawie tego sporu do apostołów i starszych do Jerozolimy.

(7) A gdy to już długo rozpatrywano, wstał Piotr i rzekł do nich: Mężowie bracia, wy wiecie, że Bóg już dawno spośród was mnie wybrał, aby poganie przez usta moje usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli. (8) Bóg też, który zna serca, przyznał się do nich, dając im Ducha Świętego jak i nam, (9) i nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyściwszy przez wiarę ich serca. (10) Przeto teraz, dlaczego wyzywacie Boga, wkładając na kark uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my nie mogliśmy unieść? (11) Wierzymy przecież, że zbawieni będziemy przez łaskę Pana Jezusa, tak samo jak i oni.

Pomimo wielu kazań i nauk, ludzie wciąż ciągną do starych obyczajów. Jezus nazwał się Drogą, Prawdą i Życiem, ale wciąż są tacy, co uważają za niezbędne obrzezanie się według zwyczaju Mojżeszowego. Na szczęście czujność Pawła i Barnaby, oraz mądrość Piotra i innych apostołów prowadzi do klarownego wyjaśnienia sprawy.

Dzieje Apostolskie 14 - (bez)karni poganie

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(15) (…) Ludzie, co robicie? I my jesteśmy tylko ludźmi, takimi jak i wy, zwiastujemy wam dobrą nowinę, abyście się odwrócili od tych marnych rzeczy do Boga żywego, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest. (16) Za czasów minionych pokoleń pozwalał On wszystkim poganom chodzić własnymi drogami; (17) jednakże nie omieszkał dawać o sobie świadectwa przez dobrodziejstwa, dając wam z nieba deszcz i czasy urodzajne, napełniając pokarmem i radością serca wasze.

Zanim Jezus dał znak apostołom, aby ci glosili Słowo Boże również wśród pogan, byli oni bezkarni. Teraz jednak wszyscy będą sądzeni wedle własnego sumienia i Jezus jest jedyną drogą, niezależnie od miejsca urodzenia, czy wyznania rodziców.

Dzieje Apostolskie 13 - zbawienie z wiary

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(38) Niechże więc będzie wam wiadome, mężowie bracia, że przez tego zwiastowane wam bywa odpuszczenie grzechów (39) i że w nim każdy, kto wierzy, bywa usprawiedliwiony w tym wszystkim, w czym nie mogliście być usprawiedliwieni przez zakon Mojżesza.

Przesłanie to przewija się przez cały Nowy Testament - tylko przez wiarę można być zbawionym. Jest tylko jedna droga do zbawienia i tą drogą jest Jezus. Nie pozwólmy, aby tradycje, rytuały i ludzka nauka nam to przysłoniły.

Dzieje Apostolskie 12 - śmiertelna pycha

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(21) W oznaczonym dniu Herod, odziany w szatę królewską, zasiadł na tronie i w obecności ludu wygłaszał do nich mowę; (22) lud zaś wołał: Boży to głos, a nie ludzki. (23) W tej samej chwili poraził go anioł Pański za to, że nie oddał chwały Bogu; potem stoczony przez robactwo, wyzionął ducha.

Wszystko co robisz, rób dla Boga! Istniejesz na tym świecie, kształcisz się, zdobywasz umiejętności i rozwijasz talenty dzięki Niemu, dlatego oddawaj Mu chwałę. Herod odebrał chwałę dla siebie, co rozgniewało Boga i Ten go ukarał, dlatego musimy uważać na nasze myśli, zamiary i motywacje, bo Bóg żąda chwały dla siebie.

Dzieje Apostolskie 11 - chrześcijanie w Antiochii

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(19) Tymczasem ci, którzy zostali rozproszeni na skutek prześladowania, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, nikomu nie głosząc słowa, tylko samym Żydom. (20) Niektórzy zaś z nich byli Cypryjczykami i Cyrenejczykami; ci, gdy przyszli do Antiochii, zwracali się również do Greków, głosząc dobrą nowinę o Panu Jezusie. (21) I ręka Pańska była z nimi, wielka też była liczba tych, którzy uwierzyli i nawrócili się do Pana.

(26)(…)w Antiochii też nazwano po raz pierwszy uczniów chrześcijanami.

Barnaba i Paweł jadą do Antiochii, gdzie powstaje pierwszy zbór chrześcjian. Jest to wydarzenie bardzo ważne, kontunoowana jest tutaj misja, od Boga, dla Pawła i Piotra (obaj w widzeniach dowiedzieli się, żeby głosić słowo poganom).

Dzieje Apostolskie 10 - w oczach Boga tacy sami

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(13) I odezwał się do niego głos: Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz! (14) Piotr zaś rzekł: Przenigdy, Panie, bo jeszcze nigdy nie jadłem nic skalanego i nieczystego. (15) A głos znowu po raz wtóry do niego: Co Bóg oczyścił, ty nie miej za skalane.

(34) Piotr zaś otworzył usta i rzekł: Teraz pojmuję naprawdę, że Bóg nie ma względu na osobę, (35) lecz w każdym narodzie miły mu jest ten, kto się go boi i sprawiedliwie postępuje.

Żydzi nie mogli jeść nieczystych zwierząt, czy obcować z poganami, a Jezus był pierwszym, który to przełamał, rozmawiając z Samarytanką. W śnie Piotra, Bóg przekazuje mu nowe zasady, jakimi będzie się on posługiwał - nie ma już zważać na pochodzenie, tylko skupiać się na gloszeniu Ewangelii.

Dzieje Apostolskie 9 - nawrócenie Saula

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(3) I stało się w czasie drogi, że gdy się zbliżał do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. (4) A gdy padł na ziemię, usłyszał głos mówiący do niego: Saula, Saula, czemu mnie prześladujesz? (5) I rzekł: Kim jesteś, Panie? A On: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.

(18) I natychmiast opadły z oczu jego jakby łuski i przejrzał, wstał i został ochrzczony.

(20) A już zaczął zwiastować w synagogach Jezusa, że On jest Synem Bożym.

Saul, czy Szaweł w innych przekładach, jest najzagożalszym prześladowcą chrześcijan. Udaje się w podróż do Damaszku, którą sam zainicjował, aby ścigać i zamykać uczniów Chrystusa. Gdy Bóg go oślepia i poucza, zmienia to jego życie w zupełnie innym kierunku. To dzięki podróżom misyjnym Szawła nawracać się będą poganie, czyli nie-żydzi.

Fragment ten jest jednym z najważniejszych wydarzeń w Dziejach Apostloskich, poniweważ Bóg bezpośrednio powołuje nowego apostoła i ma dla neigo konkretne zadanie.