II List do Koryntian 4 - śmierć Jezusa na naszym ciele

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii II List do Koryntian

(8) Zewsząd uciskani, nie jesteśmy jednak pognębieni, zakłopotani, ale nie zrozpaczeni, (9) prześladowani, ale nie opuszczeni, powaleni, ale nie pokonani, (10) zawsze śmierć Jezusa na ciele swoim noszący, aby i życie Jezusa na ciele naszym się ujawniło. (11) Zawsze bowiem my, którzy żyjemy, dla Jezusa na śmierć wydawani bywamy, aby i życie Jezusa na śmiertelnym ciele naszym się ujawniło.

Kolejny fragment, w którym Paweł podkreśla, że powinniśmy być świadectwem dla śmierci Chrystusa, poprzez nasze życie. Mówi on, że świat będzie uciskał i gardził tym stylem życia, ale moc Chrystusa zwycięży!

Pokazuj swoim życiem do kogo należysz!

II List do Koryntian 3 - prawo a Duch

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii II List do Koryntian

(3) wiadomo przecież, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze usługiwanie, napisanym nie atramentem, ale Duchem Boga żywego, nie tablicach kamiennych, lecz na tablicach serc ludzkich.

(7) Jeśli tedy służba śmierci, wyryta literami na tablicach kamiennych taką miała chwałę, że synowie izraelscy nie mogli patrzeć na oblicze Mojżesza z powodu przemijającej wszak jasności oblicza jego, (8) czy nie daleko więcej chwały mieć będzie służba ducha?

Paweł w tym rozdziale skupia się przede wszystkim na przeciwstawieniu prawa mojżeszowego, z nowym przymierzem. Porównuje on tutaj wyryte kamienne tablice, do listu sporządzonego przez Ducha Boga żywego.

Prawa, przepisy, czy inna formalizacja wiary zawsze jest mniej ważna od tego, co podpowiada nam Duch Święty i od tego, co głosił Chrystus.

II List do Koryntian 2 - myśmy wonnością Chrystusową

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii II List do Koryntian

(14) Lecz Bogu niech będą dzięki, który nam zawsze daje zwycięstwo w Chrystusie i sprawia, że przez nas rozchodzi się wonność poznania Bożego po całej ziemi; (15) zaiste, myśmy wonnością Chrystusową dla Boga wśród tych, którzy są zbawieni i tych, którzy są potępieni; (16) dla jednych jest to woń śmierci ku śmierci, dla drugich woń życia ku życiu. A do tego któż jest zdatny? (17) Bo my nie jesteśmy handlarzami Słowa Bożego, jak wielu innych, lecz mówimy w Chrystusie przed obliczem Boga jako ludzie szczerzy, jako ludzie mówiący z Boga.

Chrześcijanie, ludzie wierzący, Dzieci Boga są, poprzez swoje świadectwo “wonnością Chrystusową”. Niesamowicie wielkim przywilejem dla mnie jest taka pozycja wobec innych ludzi. Człowiek skonfrontowany z moralnością chrześcijańską dowiaduje się o swoim zbawieniu(nawraca się), lub o swojej śmierci(odrzuca Ewangelię). Żyjąc nasze życie powinniśmy być przykładem dla innych, pokazując im drogę wyznaczoną przez Chrystusa.

Gdy przytłacza mnie to życie i jestem zdołowany, myśl o tym, że jestem “wonnością Chrystusową” i moje życie jest świadectwem wracają mi siły i humor.

II List do Koryntian 1 - wspólne cierpienia

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii II List do Koryntian

(6) Jeśli tedy utrapienie nas spotyka, jest to dla waszego pocieszenia i zbawienia; jeśli zaś pocieszenie, jest to ku waszemu pocieszeniu, którego doświadczacie, gdy w cierpliwości znosicie te same cierpienia, które i my znosimy;

Ludzie wierzący wspólnie doznają bólu i cierpień związanych z byciem chrześcijanami. Dlatego ludzie łączą się w zbory, czy wspólnoty - aby się w tym wspierać i wzrastać.

Nie wstydź się mówić o Twoich problemach i cierpieniach.

I List do Koryntian 16 - pozdrowienia

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(13) Czuwajcie, trwajcie w wierze, bądźcie mężni, bądźcie mocni. (14) Wszystko niech się dzieje u was w miłości.

Paweł żegna się z adresatami swojego listu bardzo ważnymi słowami. Czuwać należy, bo nie wiemy, kiedy Jezus powróci. Trwać w wierze powinniśmy, żeby chodzić z Chrystusem. Mężni i mocni powinniśmy stawiać czoła wyzwaniom, jakie przed nami się pojawiają.

Najważniejsze, żeby zbór, czy wspólnota rozwijała się w miłości.

I List do Koryntian 15 - złe rozmowy

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(33) Nie błądźcie: Złe rozmowy psują dobre obyczaje.

O czym nie przystoi rozmawiać? W tych czasach ludzie nie mają takich zasad moralnych jak dwa wieki temu. Słyszę na ulicy jak każdy przeklina, bluzga jeden na drugiego(niezależnie od płci). Ludzie bez ogródek rozmawiają o swoich przygodach łóżkowych, obgadują innych i omawiają sprawy, które absolutnie ich nie dotyczą.

Czym są złe rozmowy? Myślę, że Duch Święty pokazuje czego powinniśmy się wystrzegać. Jeśli jesteś nawrócony, to z pewnością choćby czujesz, co jest zbyt wulgarne, albo w skrócie “złe”.

Wystrzegajmy się złych rozmów i ludzi, którzy takie rozmowy rozpoczynają.

List do Koryntian 14 - dary Ducha Świętego

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(19) wszakże w zborze wolę powiedzieć pięć słów zrozumiałych, aby i innych pouczyć, niż dziesięć tysięcy słów językiem niezrozumiałym. (20) Bracia, nie bądźcie dziećmi w myśleniu, ale bądźcie w złem jak niemowlęta, natomiast w myśleniu bądźcie dojrzali. (21) W zakonie napisano: Przez ludzi obcego języka i przez usta obcych mówić będę do ludu tego, ale i tak mnie nie usłuchają, mówi Pan. (22) Przeto mówienie językami, to znak nie dla wierzących, ale dla niewierzących, a proroctwo nie dla niewierzących, ale dla wierzących.

Paweł pisze o darach Ducha Świętego, zwracając uwagę na ich “przydatność”. Dar mówienia językami, w czasach jego podróży “służył” ewangelizacji wśród osób obcych narodowości. W owym czasie nie było takich tłumaczy jakich mamy dziś. Ku rozwoju zboru Paweł zaleca się modlić o dar prorokowania. Proroctwa w naszych czasach i w naszej kulturze wygasają, bo nie ma już takiego przywiązania do proroków starotestamentowych, jak kiedyś. Nie można się z tego powodu zamykać na Ducha Świętego.

Dary Ducha Świętego powinny być właściwie “używane”, bo nie ma co prorokować niewierzącym, albo mówić językami wśród stałych bywalców zborowych. Wszystko ma swoje konkretne przeznaczenie i należy uważać, czy czasem nie mijamy się z Bożym zamiarem w niektórych sprawach.

I List do Koryntian 13 - “największa jest miłość”

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(4) Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się, (5) nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego, (6) nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy; (7) wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi. (8) Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą; jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci.

(13) Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość.

Miłość do nieprzyjaciela, miłość wzajemna, miłość Boża - Nowy Testament jest pełen fragmentów, które przypominają nam, że najważniejsza jest miłość. Chrześcijan poznać można po tym, że mają do siebie wzajemną, prawdziwą miłość. Prawdziwa miłość to nie tylko uprzejmość. Złe myśli o drugiej osobie już są wbrew prawdziwej miłości.

Ponad wszystkim co robimy i co czujemy powinna być prawdziwa miłość w naszym sercu. Po tym poznać można prawdziwego ucznia Chrystusa.

I List do Koryntian 12 - prawdziwy kościół

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(12) Albowiem jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jedno ciało, tak i Chrystus; (13) bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało - czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem.

(22) Wprost przeciwnie: Te członki ciała, które zdają się być słabszymi, są potrzebniejsze, (23) a te, które w ciele uważamy za mniej zacne, otaczamy większym szacunkiem, a dla wstydliwych członków naszych dbamy o większą przyzwoitość, (24) podczas gdy przyzwoite członki nasze tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, iż dał pośledniejszemu większą zacność, (25) aby nie było w ciele rozdwojenia, lecz aby członki miały nawzajem o sobie jednakie staranie. (26) I jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki; a jeśli doznaje czci jeden członek, radują się z nim wszystkie członki.

Paweł opisuje kościół, do jakiego powołał nas Chrystus. Kościół, którego podstawą są ludzie, a nie budynek, czy miejsce. Kościół, w którym wszyscy się znają, szanują i troszczą o siebie. Kościół, który oprócz niedzielnych spotkań spędza ze sobą więcej czasu.

Do jakiego kościoła chodzisz? Czy co niedzielę nerwowo patrzysz na zegarek, czekając na koniec? Czy znasz ludzi, którzy siedzą obok ciebie i chcesz się z nimi przyjaźnić? Czy jesteś prawdziwie zaangażowany w działania kościoła, jego rozwój i wzrost?

Jeśli odpowiedziałeś “nie”, na powyższe pytania, to nie tworzysz kościoła, do którego powołuje Chrystus!

I List do Koryntian 11 - pamiątka Wieczerzy Pańskiej

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(23) Albowiem ja przejąłem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, (24) a podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją. (25) Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją. (26) Albowiem, ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż przyjdzie.

Paweł, tak jak mu to objawił Chrystus, przypomina abyśmy wspominali śmierć Jezusa na krzyżu, poprzez pamiątkę Wieczerzy Pańskiej. Jedząc chleb i pijąc wino oddajemy Bogu cześć i pokazujemy, że żyjemy pamiętając o Jego ofierze za nas.

Dziś powinniśmy jeść i pić na pamiątkę Wieczerzy Pańskiej, aby przypominać o śmierci Chrystusa i zwiastować Jego przyjście.