I List do Koryntian 12 - prawdziwy kościół

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(12) Albowiem jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jedno ciało, tak i Chrystus; (13) bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało - czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem.

(22) Wprost przeciwnie: Te członki ciała, które zdają się być słabszymi, są potrzebniejsze, (23) a te, które w ciele uważamy za mniej zacne, otaczamy większym szacunkiem, a dla wstydliwych członków naszych dbamy o większą przyzwoitość, (24) podczas gdy przyzwoite członki nasze tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, iż dał pośledniejszemu większą zacność, (25) aby nie było w ciele rozdwojenia, lecz aby członki miały nawzajem o sobie jednakie staranie. (26) I jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki; a jeśli doznaje czci jeden członek, radują się z nim wszystkie członki.

Paweł opisuje kościół, do jakiego powołał nas Chrystus. Kościół, którego podstawą są ludzie, a nie budynek, czy miejsce. Kościół, w którym wszyscy się znają, szanują i troszczą o siebie. Kościół, który oprócz niedzielnych spotkań spędza ze sobą więcej czasu.

Do jakiego kościoła chodzisz? Czy co niedzielę nerwowo patrzysz na zegarek, czekając na koniec? Czy znasz ludzi, którzy siedzą obok ciebie i chcesz się z nimi przyjaźnić? Czy jesteś prawdziwie zaangażowany w działania kościoła, jego rozwój i wzrost?

Jeśli odpowiedziałeś “nie”, na powyższe pytania, to nie tworzysz kościoła, do którego powołuje Chrystus!

I List do Koryntian 11 - pamiątka Wieczerzy Pańskiej

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(23) Albowiem ja przejąłem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, (24) a podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją. (25) Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją. (26) Albowiem, ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż przyjdzie.

Paweł, tak jak mu to objawił Chrystus, przypomina abyśmy wspominali śmierć Jezusa na krzyżu, poprzez pamiątkę Wieczerzy Pańskiej. Jedząc chleb i pijąc wino oddajemy Bogu cześć i pokazujemy, że żyjemy pamiętając o Jego ofierze za nas.

Dziś powinniśmy jeść i pić na pamiątkę Wieczerzy Pańskiej, aby przypominać o śmierci Chrystusa i zwiastować Jego przyjście.

I List do Koryntian 2 - madrość Boża

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(4) a mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc, (5) aby wiara wasza nie opierała się na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.

(13) Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę. (14) Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać. (15) Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, sam zaś nie podlega niczyjemu osądowi.

Ludzie, którzy w swoim życiu kierują się mądrością ludzką są bardziej oporni w przyjęciu Chrystusa. Nie wynika z tego, że poznali jakieś znaczące fakty dotyczące Słowa Bożego, czy samego Jezusa. Ludzie tacy, którzy są mądrzy i wykształceni, często wynoszą się ponad ‘przestarzałe religie’.

Tylko człowiek otwarty na coś więcej od mądrości ludzkiej może prawdziwie zrozumieć ofiarę Chrystusa.

Mądrość Boża jest niepojęta dla człowieka.

List do Rzymian 15 - przyklad Chrystusa

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(1) A my, którzy jesteśmy mocni, winniśmy wziąć na siebie ułomności słabych, a nie mieć upodobania w sobie samych. (2) Każdy z nas niech się bliźniemu podoba ku jego dobru, dla zbudowania. (3) Bo i Chrystus nie miał upodobania w sobie samym, lecz jak napisano: Urągania urągających tobie na mnie spadły.

(7) Przeto przyjmujcie jedni drugich, jak i Chrystus przyjął nas, ku chwale Boga.

Przedwczoraj pisałem o miłości wzajemnej chrześcijan. Dzisiejszy fragment mówi, abyśmy przykładem Chrystusa, okazali tę miłość, uniżając się do słabszych i przyjmując ich, jak On przyjął nas.

Błogosławmy naszym braciom, ale także nieprzyjacielom, dla ich zbudowania.

List do Rzymian 6 - grzech=śmierć, Chrystus=życie

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(4) Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili.

(23) Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Werset 23 mówi o tym, co widzimy w Nowym Testamencie cały czas - grzeszny człowiek nie ma dostępu do Boga, czyli inaczej nie ma życia. Grzeszny człowiek zasługuje na śmierć, czyli wieczne potępienie. Ten sam werset daje nam jednak obietnicę zycia wiecznego, poprzez Chrystusa. Zasady jakimi kieruje się Bóg są bardzo proste:

grzech = śmierć

Chrystus = życie

Człowiek nie będzie sądzony za jego uczynki, pochodzenie czy rodzaj wyznania. Boga intersuje tylko grzech, którego pozbyć można się tylko poprzez Chrystusa.

Werset 4 wskazuje jakie powinno być nasze życie po nawróceniu. Stary człowiek umiera wraz z Chrystusem i zaczyna nowe życie.

List do Rzymian 3 - wszyscy zgrzeszyli

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(10) jak napisano: Nie ma ani jednego sprawiedliwego, (11) nie masz, kto by rozumiał, nie masz, kto by szukał Boga; (12) wszyscy zboczyli, razem stali się nieużytecznymi, nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz ani jednego.

(23) gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej, (24) i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, (25) którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę

(28) Uważamy bowiem, że człowiek bywa usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków zakonu.

Wszyscy zgrzeszyli. Nikt, niezależnie do tego, jak “dobre” życie wiódł, zgrzeszył, a Bóg jest świety i doskonały, dlatego nie może on dostąpić do Boga.

Jedyną ofiarą za nasz grzech jest krew Chrystusa!