List do Efezjan 1 - zapieczętowani Duchem Świętym

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Efezjan

(13) W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym, (14) który jest rękojmią dziedzictwa naszego, aż nastąpi odkupienie własności Bożej, ku uwielbieniu chwały jego.

W tych dwóch wersetach widzimy dwie cechy Ducha Świętego, w odniesieniu do nas, chrześcijan. Pierwsza z nich to zapieczętowanie Duchem Świętym osób, które wierzą. Zapieczętować, można rozumieć jako oznaczyć swoją własność, oznakować. Oznacza to, że człowiek wierzący jest własnością Chrystusa i zapieczętowany jest Duchem Świętym. Nie wydaje mi się, że mamy tu coś w rodzaju ograniczenia, blokady, czy jakiegoś procesora, który za nas podejmuje decyzje, ale na pewno z pomocą Ducha Świętego łatwiej jest te właściwe decyzje podejmować.

Po drugie, bardzo ważne jest stwierdzenie “który jest rękojmią dziedzictwa naszego”. I ten fragment można, krok po kroku, łatwo zinterpretować. Po pierwsze - czym jest dziedzictwo? Jest tym, co przypada dzieciom od ojca, czy od rodziców. Dziedzictwo jest to coś, na co nie zasługujemy, ale ze względu na sam fakt bycia synem danej osoby mamy zapewnione. Tutaj jasne jest, że chodzi o dziedzictwo naszego Ojca w niebie, którym jest zbawienie i żywot wieczny. Bardzo ważne jest tutaj słowo “rękojmia”, które w innych tłumaczeniach jest zastąpione słowem “zadatek”, które jest bliższe oryginalnego znaczenia. Zadatek, którym jest Duch Święty, to pewien przedsmak życia wiecznego. O ile Biblia niejednokrotnie zapowiada, że chrześcijanie mają mieć trudniejsze i cięższe życie, to nie oznacza, że nie możemy doznawać radości, Bożej obecności i społeczności chrześcijańskiej już za życia. Wiem, że w niebie będzie to nieporównywalnie lepsze, ale ciesze się, że już na ziemi widzę, że z Bogiem żyje się pełniej.

Jeśli jesteś człowiekiem prawdziwie wierzącym* jesteś zapieczętowany i oznaczony jako uczeń Chrystusa. Duch Święty da ci lepsze poznanie, prowadzenie i wsparcie, ale koniec końców to ty odpowiadasz za swoje czyny przed Bogiem. Ten sam Duch, który cie prowadzi, pokazuje jak będzie wyglądała wieczność i możesz widzieć już tutaj, że niezależnie od przeciwności losu i wielu problemów, z Bogiem żyje się lepiej.

*wierzącym w Chrystusa jako jedyną możliwą drogę do zbawienia, jako osobistego zbawcę

List do Galacjan 5 - Duch a ciało

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Galacjan

(17) Gdyż ciało pożąda przeciwko Duchowi, a Duch przeciwko ciału, te są sobie przeciwne, abyście nie czynili tego, co chcecie. (18) A jeśli Duch was prowadzi, nie jesteście pod zakonem.

Nie po raz pierwszy Paweł pisze o Duchu i ciele jako o dwóch przeciwstawnych przewodnikach naszego życia. Według jego nauki, człowiek może albo kierować się swoimi pożądliwościami, tym co podpowiada mu ciało, lub tym co podpowiada mu Duch Święty. Mogę na przykład wybrać pomiędzy obrażeniem kogoś, gdy on mnie obrazi i zaatakuje, a zostawieniem go w spokoju, czy rozmową z nim. Mogę wybierać między zaproszeniem kolegów na “ostre chlanie” i nie odstawać od reszty, a zaproszeniem ich na herbatę i może nawet pogadać o Bogu. W teorii wydaje się to proste, ale w praktyce nie jest łatwo dokonywać takich wyborów.

Modlę się dzisiaj o siłę do dokonywania dobrych wyborów w moim życiu, bo chcę żyć według Ducha, a nie według ciała.

(zachęcam do lektury całego rozdziału!)

II List do Koryntian 3 - prawo a Duch

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii II List do Koryntian

(3) wiadomo przecież, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze usługiwanie, napisanym nie atramentem, ale Duchem Boga żywego, nie tablicach kamiennych, lecz na tablicach serc ludzkich.

(7) Jeśli tedy służba śmierci, wyryta literami na tablicach kamiennych taką miała chwałę, że synowie izraelscy nie mogli patrzeć na oblicze Mojżesza z powodu przemijającej wszak jasności oblicza jego, (8) czy nie daleko więcej chwały mieć będzie służba ducha?

Paweł w tym rozdziale skupia się przede wszystkim na przeciwstawieniu prawa mojżeszowego, z nowym przymierzem. Porównuje on tutaj wyryte kamienne tablice, do listu sporządzonego przez Ducha Boga żywego.

Prawa, przepisy, czy inna formalizacja wiary zawsze jest mniej ważna od tego, co podpowiada nam Duch Święty i od tego, co głosił Chrystus.

I List do Koryntian 15 - złe rozmowy

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(33) Nie błądźcie: Złe rozmowy psują dobre obyczaje.

O czym nie przystoi rozmawiać? W tych czasach ludzie nie mają takich zasad moralnych jak dwa wieki temu. Słyszę na ulicy jak każdy przeklina, bluzga jeden na drugiego(niezależnie od płci). Ludzie bez ogródek rozmawiają o swoich przygodach łóżkowych, obgadują innych i omawiają sprawy, które absolutnie ich nie dotyczą.

Czym są złe rozmowy? Myślę, że Duch Święty pokazuje czego powinniśmy się wystrzegać. Jeśli jesteś nawrócony, to z pewnością choćby czujesz, co jest zbyt wulgarne, albo w skrócie “złe”.

Wystrzegajmy się złych rozmów i ludzi, którzy takie rozmowy rozpoczynają.

List do Koryntian 14 - dary Ducha Świętego

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(19) wszakże w zborze wolę powiedzieć pięć słów zrozumiałych, aby i innych pouczyć, niż dziesięć tysięcy słów językiem niezrozumiałym. (20) Bracia, nie bądźcie dziećmi w myśleniu, ale bądźcie w złem jak niemowlęta, natomiast w myśleniu bądźcie dojrzali. (21) W zakonie napisano: Przez ludzi obcego języka i przez usta obcych mówić będę do ludu tego, ale i tak mnie nie usłuchają, mówi Pan. (22) Przeto mówienie językami, to znak nie dla wierzących, ale dla niewierzących, a proroctwo nie dla niewierzących, ale dla wierzących.

Paweł pisze o darach Ducha Świętego, zwracając uwagę na ich “przydatność”. Dar mówienia językami, w czasach jego podróży “służył” ewangelizacji wśród osób obcych narodowości. W owym czasie nie było takich tłumaczy jakich mamy dziś. Ku rozwoju zboru Paweł zaleca się modlić o dar prorokowania. Proroctwa w naszych czasach i w naszej kulturze wygasają, bo nie ma już takiego przywiązania do proroków starotestamentowych, jak kiedyś. Nie można się z tego powodu zamykać na Ducha Świętego.

Dary Ducha Świętego powinny być właściwie “używane”, bo nie ma co prorokować niewierzącym, albo mówić językami wśród stałych bywalców zborowych. Wszystko ma swoje konkretne przeznaczenie i należy uważać, czy czasem nie mijamy się z Bożym zamiarem w niektórych sprawach.

I List do Koryntian 2 - madrość Boża

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(4) a mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc, (5) aby wiara wasza nie opierała się na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.

(13) Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę. (14) Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać. (15) Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, sam zaś nie podlega niczyjemu osądowi.

Ludzie, którzy w swoim życiu kierują się mądrością ludzką są bardziej oporni w przyjęciu Chrystusa. Nie wynika z tego, że poznali jakieś znaczące fakty dotyczące Słowa Bożego, czy samego Jezusa. Ludzie tacy, którzy są mądrzy i wykształceni, często wynoszą się ponad ‘przestarzałe religie’.

Tylko człowiek otwarty na coś więcej od mądrości ludzkiej może prawdziwie zrozumieć ofiarę Chrystusa.

Mądrość Boża jest niepojęta dla człowieka.

List do Rzymian 8 - Bóg z nami

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(14) Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi.

(31) Cóż tedy na to powiemy? Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam?

(38) Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, (39) ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Człowiek nawrócony nie żyje własnego życia według swoich zasad, tylko według zasad Boga. Ludzie bez Boga żyją według ciała i życie to kończy się śmiercią. Gdy chodzimy z Bogiem, a Jego Duch nas prowadzi, możemy nazywać się Jego dziećmi.

Cokolwiek spotka mnie na drodze życia, Bóg zadba o mnie, bo jestem Jego dzieckiem i nic nie oddzieli mnie od Jego miłości. Z taką pewnością w sersu żyje się o wiele “spokojniej”.

Dzieje Apostolskie 19 - chrzest w imię Chrystusa

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(1) Podczas gdy Apollos przebywał w Koryncie, obszedł Paweł wyżynne okolice i przyszedł do Efezu, a spotkawszy niektórych uczniów, (2) rzekł do nich: Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy uwierzyliście? A oni mu na to: Nawet nie słyszeliśmy, że jest Duch Święty. (3) Tedy rzekł: Jak więc zostaliście ochrzczeni? A oni rzekli: Chrztem Janowym. (4) Paweł zaś rzekł: Jan chrzcił chrztem upamiętania i mówił ludowi, żeby uwierzyli w tego, który przyjdzie po nim, to jest w Jezusa. (5) A gdy to usłyszeli, zostali ochrzczeni w imię Pana Jezusa. (6) A gdy Paweł włożył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.

Jan Chrzciciel przygotowywał drogę dla Jezusa, lecz okazało się, że chrzest upamiętania nie jest tym, czego oczekuje od nas Jezus. Duch Święty, który na nas stępuje, po chrzcie i włożeniu rąk, daje dary, które za czasów Jana Chrzciciela nie były znane. Niekoniecznie każdy będzie modlił się językami, czy prorokował, ale gościnność, umiejętność czytania Słowa, rozumienie Biblii, czy łatwość w kontaktach międzyludzkich to tylko niektóre z darów jakie możemy otrzymać.

Módlmy się, aby Bóg wykorzystał nas w swoim planie!

Ewangelia Jana 7

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Ewangelia Jana

(37) A w ostatnim, wielkim dniu święta stanął Jezus i głośno zawołał: Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. (38) Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. (39) A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony.

Spełnienia duchowych pragnień możemy szukać w wielu miejscach, ale prawdziwie napełnieni zostaniemy tylko w Jezusie. Duch Święty powinien z nas wypływać, niekoniecznie przez nadprzyrodzone dary, ale choćby przez codzienną postawę.

Ewangelia według św. Jana 1:19-34

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Ewangelia Jana

Jan Chrzciciel, syn Zachariasza, oraz Elżbiety, krewnej Marii, matki Jezusa, w młodym wieku został pustelnikiem. W swoim nauczaniu zapowiadał przyjście Jezusa, wskazując na Niego, jako na Zbawcę. Niedługo po spotkaniu z Jezusem zostaje on wtrącony do więzienia i ścięty. Dzisiejszy fragment opisuje jego nauczanie i spotkanie z Jezusem. czytaj dalej…