Jakuba 2:18-19 - Wiara, którą widać cz.2

Wpisał Ola Miksa w kategorii List Jakuba

(18) Ktoś mógłby nawet powiedzieć: Ty masz samą wiarę, ja mam również uczynki. Pokaż mi swoją wiarę, nie odwołując się do uczynków, a ja pokażę Ci moją, o której świadczą czyny. (19) Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Pięknie! Demony też wierzą - i drżą.

Bardzo krótki fragment, ale bardzo przydatny.

Większość ludzi, kiedy rozmawiamy z nimi o Bogu, twierdzą, że “owszem, w Boga wierzą”. Do kościoła chodzą od święta, od jeszcze większego święta się modlą… Ale to przecież nie o taką wiarę chodzi. Bóg nie posłałby swojego ukochanego Syna tylko po to, żebyśmy uznawali odświętnie jego istnienie. Dlatego ten werset(19) jest tak pomocny i tak dobitny w tego typu rozmowach.

Jednak “niebezpieczeństwem” dla nas - wierzących-głoszących - może być werset 18. Obiektywnie patrząc- czy o naszej wierze świadczą czyny? Czy szczerze moglibyśmy się pod tym wersetem podpisać? Nie chcę nikogo martwić, ale muzułmanie, na przykład, modlą się pięć razy dziennie, a przed modlitwą muszą obowiązkowo dokonać rytualnego obmycia stóp, rąk i twarzy. 5 razy dziennie… Oczywiście to nie jest żaden wyznacznik, ale pytanie nasuwa się samo: jak my- chrześcijanie- okazujemy naszą miłość do naszego Ojca?

I otóż to właśnie dochodzimy do ważnego etapu, gdzie nie będę się mocno rozpisywać, tylko podkreślę jedno: dobre uczynki nie służą swemu celowi, jeśli są jedynie pustymi  rutynami, które mają wykluć w nas wiarę, czy jako takie przybliżyć do Boga. Sekwencja wygląda tak: Wiara=>Uczynki, a nie na odwrót!

Pielęgnujmy miłość do Ojca, a wtedy z uczynkami pójdzie nam znacznie łatwiej!

Jakba 2:14-17 - Wiara, którą widać

Wpisał Ola Miksa w kategorii List Jakuba

(14) Co za pożytek, drodzy bracia, jeśli ktoś twierdzi, że ma wiarę, a nie idą za tym uczynki? Czy taka wiara może go zbawić? (15) Na przykład: brat lub siostra nie mają w co się ubrać. Codziennie brakuje im chleba. (16) Ale ktoś z was mówi im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie- nie robiąc nic dla zaspokojenia ich potrzeb. Jaka korzyść z samych słów? (17) Podobnie z wiarą. Jeśli nie towarzyszą jej uczynki, jest martwa jako taka.

Co czyni nas dziećmi Bożymi? Wiara. Jak nasza wiara rzeczywiście nas wyróżnia od tych, którzy tej wiary nie mają? Jak widać to na zewnątrz? I czy w ogóle widać?
Przypominają mi różne świadectwa nawrócenia i zauważyłam, że zazwyczaj, osoby, które poznają Chrystusa, poznają Go przez jakąś drugą osobę, która “była jakaś inna”, która “miała w sobie coś szczególnego”. Każdy człowiek jest wyjątkowy, ale to, co odróżnia nas- dzieci Boże -od innych, to nasza wiara, którą powinno być WIDAĆ!!!
Zastanawiam się nad tym, jak młode pokolenie Chrystusowych chrześcijan wygląda w oczach świata…jak JA wyglądam w oczach moich znajomych ze studiów/ akademika/ kościoła… Szczerze, ze smutkiem muszę przyznać, że ostatnimi czasy, mój “rachunek uczynków” nie za bardzo rozkwita.
Niemniej jednak, chcę zachęcić do tego, abyśmy mieli oczy i uszy szeroko otwarte(o ile uszy można jakoś otworzyć…:P). Bo nie chodzi o to, żeby wymuszać na sobie czynienia “dobrych uczynków”. Sytuacje, kiedy można “ożywić naszą wiarę” przyjdą same.Trzeba je tylko zauważyć i coś z tym zrobić. Nie będzie to od razu misja w Afryce, ale małe momenty, w których będziemy mogli okazać naszą bezinteresowną miłość, współczucie, pomoc, cierpliwość, pokorę i determinację w bronieniu prawdy.