Jakuba 2:18-19 - Wiara, którą widać cz.2

Wpisał Ola Miksa w kategorii List Jakuba

(18) Ktoś mógłby nawet powiedzieć: Ty masz samą wiarę, ja mam również uczynki. Pokaż mi swoją wiarę, nie odwołując się do uczynków, a ja pokażę Ci moją, o której świadczą czyny. (19) Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Pięknie! Demony też wierzą - i drżą.

Bardzo krótki fragment, ale bardzo przydatny.

Większość ludzi, kiedy rozmawiamy z nimi o Bogu, twierdzą, że “owszem, w Boga wierzą”. Do kościoła chodzą od święta, od jeszcze większego święta się modlą… Ale to przecież nie o taką wiarę chodzi. Bóg nie posłałby swojego ukochanego Syna tylko po to, żebyśmy uznawali odświętnie jego istnienie. Dlatego ten werset(19) jest tak pomocny i tak dobitny w tego typu rozmowach.

Jednak “niebezpieczeństwem” dla nas - wierzących-głoszących - może być werset 18. Obiektywnie patrząc- czy o naszej wierze świadczą czyny? Czy szczerze moglibyśmy się pod tym wersetem podpisać? Nie chcę nikogo martwić, ale muzułmanie, na przykład, modlą się pięć razy dziennie, a przed modlitwą muszą obowiązkowo dokonać rytualnego obmycia stóp, rąk i twarzy. 5 razy dziennie… Oczywiście to nie jest żaden wyznacznik, ale pytanie nasuwa się samo: jak my- chrześcijanie- okazujemy naszą miłość do naszego Ojca?

I otóż to właśnie dochodzimy do ważnego etapu, gdzie nie będę się mocno rozpisywać, tylko podkreślę jedno: dobre uczynki nie służą swemu celowi, jeśli są jedynie pustymi  rutynami, które mają wykluć w nas wiarę, czy jako takie przybliżyć do Boga. Sekwencja wygląda tak: Wiara=>Uczynki, a nie na odwrót!

Pielęgnujmy miłość do Ojca, a wtedy z uczynkami pójdzie nam znacznie łatwiej!

Jakba 2:14-17 - Wiara, którą widać

Wpisał Ola Miksa w kategorii List Jakuba

(14) Co za pożytek, drodzy bracia, jeśli ktoś twierdzi, że ma wiarę, a nie idą za tym uczynki? Czy taka wiara może go zbawić? (15) Na przykład: brat lub siostra nie mają w co się ubrać. Codziennie brakuje im chleba. (16) Ale ktoś z was mówi im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie- nie robiąc nic dla zaspokojenia ich potrzeb. Jaka korzyść z samych słów? (17) Podobnie z wiarą. Jeśli nie towarzyszą jej uczynki, jest martwa jako taka.

Co czyni nas dziećmi Bożymi? Wiara. Jak nasza wiara rzeczywiście nas wyróżnia od tych, którzy tej wiary nie mają? Jak widać to na zewnątrz? I czy w ogóle widać?
Przypominają mi różne świadectwa nawrócenia i zauważyłam, że zazwyczaj, osoby, które poznają Chrystusa, poznają Go przez jakąś drugą osobę, która “była jakaś inna”, która “miała w sobie coś szczególnego”. Każdy człowiek jest wyjątkowy, ale to, co odróżnia nas- dzieci Boże -od innych, to nasza wiara, którą powinno być WIDAĆ!!!
Zastanawiam się nad tym, jak młode pokolenie Chrystusowych chrześcijan wygląda w oczach świata…jak JA wyglądam w oczach moich znajomych ze studiów/ akademika/ kościoła… Szczerze, ze smutkiem muszę przyznać, że ostatnimi czasy, mój “rachunek uczynków” nie za bardzo rozkwita.
Niemniej jednak, chcę zachęcić do tego, abyśmy mieli oczy i uszy szeroko otwarte(o ile uszy można jakoś otworzyć…:P). Bo nie chodzi o to, żeby wymuszać na sobie czynienia “dobrych uczynków”. Sytuacje, kiedy można “ożywić naszą wiarę” przyjdą same.Trzeba je tylko zauważyć i coś z tym zrobić. Nie będzie to od razu misja w Afryce, ale małe momenty, w których będziemy mogli okazać naszą bezinteresowną miłość, współczucie, pomoc, cierpliwość, pokorę i determinację w bronieniu prawdy.

Jakuba 1:5-8 …cd… Proście, a będzie wam dane

Wpisał Ola Miksa w kategorii List Jakuba

W poprzednim wpisie mówiłam o dążeniu do doskonałości, którą można osiągnąć przez wytrwałość w wierze. Ową wytrwałość w wierze natomiast wyrabiamy w sobie, w znacznej mierze, przez podejmowanie codziennych decyzji.

Ktoś może powiedzieć: “No fajnie, ale ja nie potrafię… chcę dążyć do doskonałości, ale nie wiem jak mam te ‘właściwe decyzje’ wdrożyć w życie“. Na ten problem odpowiada właśnie nasz dzisiejszy fragment

Jeśli komuś z was brak mądrości, niech prosi o nią Boga, który obdarza wszystkich szczodrze i bez wypominania- i mądrość będzie mu dana. Niech jednak prosi z wiarą, porzuci wątpliwości, bo człowiek, który wątpi, przypomina falę morską, gnaną i miotaną przez wiatr. Ktoś taki niech nie liczy, że coś od Pana otrzyma, dlatego, że on sam nie wie, czego chce, jest niestały w całym swoim postępowaniu.

I teraz tak: Po pierwsze Bóg daje nam tutaj wspaniałą obietnicę: modlisz się=otrzymujesz. Jak dla mnie-mocna rzecz. Ostatnio w moim życiu jest parę “spraw”, które w moich oczach są jak ogromna góra, do której sama nawet nie podchodzę, bo wiem, że i tak nie przesunę jej ani o centymetr, jest mi nawet ciężko się o te sprawy modlić, bo mam wrażenie, że jeśli ja sama/ludzie/lekarze/itd. nie są w stanie nic zaradzić, to już nic nie da się zrobić…Ale to NIE jest właściwe podejście, to nie jest to, o czym mówi Bóg. Nasz Ojciec “obdarza wszystkich szczodrze i bez wypominania”! “Wszystkich”-tylko jest jedno “ale”…

On oczekuje od nas wiary=wytrwałości w naszej wierze, w naszym myśleniu, w naszej życiowej postawie. Jeśli ktoś jest na przykład:

a) “Weekendowym wierzącym” (w niedzielę do kościoła, się pokazać, załatwić błogosławieństwo na kolejny tydzień , a od poniedziałku szaleje jak wspomniana fala…),
b) Wierzącym z przysłowia “Jak trwoga to do Boga” ( ale jak mi dobrze, to mnie Panie Boże, zostaw w świętym spokoju),
c) Po prostu “wierzącym-powątpiewającym” w możliwości Boga, a nawet w jego istnienie,

ten niech nie liczy, że cokolwiek od Pana otrzyma. Bóg nie da na siebie wciągnąć “sukienki dobrej wróżki”, Bóg nie da się z siebie naśmiewać!! Dlatego- z wiarą i z czystym sercem! Módlmy się o mądrość na co dzień, aby ta umacniała naszą wiarę, aby ta budowała wytrwałość, a żeby ta prowadziła nas do DZIEŁA DOSKONAŁEGO.

I List do Koryntian 16 - pozdrowienia

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(13) Czuwajcie, trwajcie w wierze, bądźcie mężni, bądźcie mocni. (14) Wszystko niech się dzieje u was w miłości.

Paweł żegna się z adresatami swojego listu bardzo ważnymi słowami. Czuwać należy, bo nie wiemy, kiedy Jezus powróci. Trwać w wierze powinniśmy, żeby chodzić z Chrystusem. Mężni i mocni powinniśmy stawiać czoła wyzwaniom, jakie przed nami się pojawiają.

Najważniejsze, żeby zbór, czy wspólnota rozwijała się w miłości.

I List do Koryntian 13 - “największa jest miłość”

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(4) Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się, (5) nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego, (6) nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy; (7) wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi. (8) Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą; jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci.

(13) Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość.

Miłość do nieprzyjaciela, miłość wzajemna, miłość Boża - Nowy Testament jest pełen fragmentów, które przypominają nam, że najważniejsza jest miłość. Chrześcijan poznać można po tym, że mają do siebie wzajemną, prawdziwą miłość. Prawdziwa miłość to nie tylko uprzejmość. Złe myśli o drugiej osobie już są wbrew prawdziwej miłości.

Ponad wszystkim co robimy i co czujemy powinna być prawdziwa miłość w naszym sercu. Po tym poznać można prawdziwego ucznia Chrystusa.

List do Rzymian 5- usprawiedliwienie z wiary

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(1) Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, (2) dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej.

(8) Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.

Chrystus umarł za nasze grzechy. Jest On jedyną drogą do Boga i tylko przez Niego możemy dostąpić wieczności. Jak to zrobić? Tylko i wyłącznie poprzez wiarę. Nie można na zbawienie zapracować.

Nie ważne do jakiego kościoła przynależysz. Nie ważne, jak często chodzisz na mszę, czy ile dajesz na tacę. Bóg chce wolnych od grzechów ludzi, a tego dostąpić można tylko poprzez wiarę w Chrystusa i przyjęcie Jego łaski.

List od Rzymian 4 - obietnica z wiary

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(3) Bo co mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i poczytane mu to zostało za sprawiedliwość.

(19) I nie zachwiał się w wierze, choć widział obumarłe ciało swoje, mając około stu lat, oraz obumarłe łono Sary; (20) i nie zwątpił z niedowiarstwa w obietnicę Bożą, lecz wzmocniony wiarą dał chwałę Bogu, (21) mając zupełną pewność, że cokolwiek On obiecał, ma moc i uczynić.

Przykład Abrahama ukazuje, że obietnice Boga spełniają się przez wiarę. Bóg daje nam pewne obietnice w swoim Słowie, ale ich wykonanie zależy od nas. Tak, jak Jezus, gdy trafił do wioski pełnej ludzi bez wiary, nie mógł czynić cudów, tak Bóg spełnia obietnice, jeśli wierzymy w ich wykonanie.

Modlę się dzisiaj o wiarę i o Boże błogosławieństwo dla mojego życia.

List do Rzymian 3 - wszyscy zgrzeszyli

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(10) jak napisano: Nie ma ani jednego sprawiedliwego, (11) nie masz, kto by rozumiał, nie masz, kto by szukał Boga; (12) wszyscy zboczyli, razem stali się nieużytecznymi, nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz ani jednego.

(23) gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej, (24) i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, (25) którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę

(28) Uważamy bowiem, że człowiek bywa usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków zakonu.

Wszyscy zgrzeszyli. Nikt, niezależnie do tego, jak “dobre” życie wiódł, zgrzeszył, a Bóg jest świety i doskonały, dlatego nie może on dostąpić do Boga.

Jedyną ofiarą za nasz grzech jest krew Chrystusa!

Dzieje Apostolskie 21 - prawdzwa wiara

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(13) Wtedy Paweł odrzekł: Co czynicie, płacząc i rozdzierając serce moje? Ja przecież gotów jestem nie tylko dać się związać, lecz i umrzeć w Jerozolimie dla imienia Pana Jezusa. (14) A gdy się nie dał nakłonić, daliśmy spokój i powiedzieliśmy: Niech się dzieje wola Pańska.

Gdy pokładamy pełną nadzieję w Panu, wyrażamy naszą wiarę w pełni.
Bóg jest dobry i warto mu zaufać.

Dzieje Apostolskie 20 - wiara czyni cuda

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii Dzieje Apostolskie

(9) A pewien młodzieniec, imieniem Eutychus, siedział na oknie i będąc bardzo senny, gdy Paweł długo przemawiał, zmorzony snem spadł z trzeciego piętra na dół i podniesiono go nieżywego. (10) Lecz Paweł zszedł na dół, przypadł doń i objąwszy go, rzekł: Nie trwóżcie się, bo on żyje. (11) A wróciwszy na górę, łamał chleb i spożywał, i mówił długo, aż do świtania, i tak odszedł. (12) Chłopca zaś odprowadzili żywego i byli niezmiernie ucieszeni.

Paweł do pewnego momentu w swoim życiu, tępił wyznawców Chrystusa i nie wierzył, że jest On Mesjaszem. Po nawróceniu, Bóg działa przez niego, w taki sposób, że wskrzesza człowieka.

Gdy zaufamy w moc Boga, On będzie przez nas czynił wielkie rzeczy.