List do Efezjan 1 - zapieczętowani Duchem Świętym

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Efezjan

(13) W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym, (14) który jest rękojmią dziedzictwa naszego, aż nastąpi odkupienie własności Bożej, ku uwielbieniu chwały jego.

W tych dwóch wersetach widzimy dwie cechy Ducha Świętego, w odniesieniu do nas, chrześcijan. Pierwsza z nich to zapieczętowanie Duchem Świętym osób, które wierzą. Zapieczętować, można rozumieć jako oznaczyć swoją własność, oznakować. Oznacza to, że człowiek wierzący jest własnością Chrystusa i zapieczętowany jest Duchem Świętym. Nie wydaje mi się, że mamy tu coś w rodzaju ograniczenia, blokady, czy jakiegoś procesora, który za nas podejmuje decyzje, ale na pewno z pomocą Ducha Świętego łatwiej jest te właściwe decyzje podejmować.

Po drugie, bardzo ważne jest stwierdzenie “który jest rękojmią dziedzictwa naszego”. I ten fragment można, krok po kroku, łatwo zinterpretować. Po pierwsze - czym jest dziedzictwo? Jest tym, co przypada dzieciom od ojca, czy od rodziców. Dziedzictwo jest to coś, na co nie zasługujemy, ale ze względu na sam fakt bycia synem danej osoby mamy zapewnione. Tutaj jasne jest, że chodzi o dziedzictwo naszego Ojca w niebie, którym jest zbawienie i żywot wieczny. Bardzo ważne jest tutaj słowo “rękojmia”, które w innych tłumaczeniach jest zastąpione słowem “zadatek”, które jest bliższe oryginalnego znaczenia. Zadatek, którym jest Duch Święty, to pewien przedsmak życia wiecznego. O ile Biblia niejednokrotnie zapowiada, że chrześcijanie mają mieć trudniejsze i cięższe życie, to nie oznacza, że nie możemy doznawać radości, Bożej obecności i społeczności chrześcijańskiej już za życia. Wiem, że w niebie będzie to nieporównywalnie lepsze, ale ciesze się, że już na ziemi widzę, że z Bogiem żyje się pełniej.

Jeśli jesteś człowiekiem prawdziwie wierzącym* jesteś zapieczętowany i oznaczony jako uczeń Chrystusa. Duch Święty da ci lepsze poznanie, prowadzenie i wsparcie, ale koniec końców to ty odpowiadasz za swoje czyny przed Bogiem. Ten sam Duch, który cie prowadzi, pokazuje jak będzie wyglądała wieczność i możesz widzieć już tutaj, że niezależnie od przeciwności losu i wielu problemów, z Bogiem żyje się lepiej.

*wierzącym w Chrystusa jako jedyną możliwą drogę do zbawienia, jako osobistego zbawcę

II List do Koryntian 5 - ziemskie namioty

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii II List do Koryntian

(1) Wiemy bowiem, że jeśli ten namiot, który jest naszym ziemskim mieszkaniem, się rozpadnie, mamy budowlę od Boga, dom w niebie, nie rękoma zbudowany, wieczny. (2) Dlatego też w tym doczesnym wzdychamy, pragnąc przyoblec się w domostwo nasze, które jest z nieba, (3) jeśli tylko przyobleczeni, a nie nadzy będziemy znalezieni. (4) Dopóki bowiem jesteśmy w tym namiocie, wzdychamy, obciążeni, ponieważ nie chcemy być zewleczeni, lecz przyobleczeni, aby to, co śmiertelne, zostało wchłonięte przez życie.

To co jest ziemskie przeminie. To co mamy, tutaj na ziemi, wszystko co uda nam się zgromadzić i zdobyć jest niczym w wieczności. Ludzie poświęcają swoje całe życie w pogoni za pieniądzem i dobrobytem, ale na koniec każdy staje, takim jaki jest i Bóg nie ocenia człowieka, na podstawie tego co zdobył, tylko przez pryzmat grzechu.

Możesz być najbogatszą i najbardziej wpływową osobą na świecie, ale jeśli nie przyjąłeś zbawienia od Chrystusa Bóg Cię osądzi.

I List do Koryntian 9 - życie to bieg dla Boga

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii I List do Koryntian

(24) Czy nie wiecie, że zawodnicy na stadionie wszyscy biegną, a tylko jeden zdobywa nagrodę? Tak biegnijcie, abyście nagrodę zdobyli. (25) A każdy zawodnik od wszystkiego się wstrzymuje, tamci wprawdzie, aby znikomy zdobyć wieniec, my zaś nieznikomy. (26) Ja tedy tak biegnę, nie jakby na oślep, tak walczę na pięści, nie jakbym w próżnię uderzał; (27) ale umartwiam ciało moje i ujarzmiam, bym przypadkiem, będąc zwiastunem dla innych, sam nie był odrzucony.

Człowiek całe swoje życie powinien umartwiać swoje ciało dla Pana. Nie koniecznie chodzi tu o samo okaleczanie się, ale o szanowanie własnego ciało jako świątyni Pana. Paweł pisze, że oddaje całe życie Bogu. Oddaje je walce o Jego sprawę, w Jego misji. Powinniśmy brać przykład z Pawła i we wszystkim chwalić Pana, wszystko czynić w Jego imieniu.

Życie to maraton, w którym testowana jest nasza kondycja. Możemy upadać, możemy zbaczać z trasy, ale nigdy nie można przestać biec i walczyć dla Boga.

List do Rzymian 6 - grzech=śmierć, Chrystus=życie

Wpisał Łukasz Woźniak w kategorii List do Rzymian

(4) Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili.

(23) Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Werset 23 mówi o tym, co widzimy w Nowym Testamencie cały czas - grzeszny człowiek nie ma dostępu do Boga, czyli inaczej nie ma życia. Grzeszny człowiek zasługuje na śmierć, czyli wieczne potępienie. Ten sam werset daje nam jednak obietnicę zycia wiecznego, poprzez Chrystusa. Zasady jakimi kieruje się Bóg są bardzo proste:

grzech = śmierć

Chrystus = życie

Człowiek nie będzie sądzony za jego uczynki, pochodzenie czy rodzaj wyznania. Boga intersuje tylko grzech, którego pozbyć można się tylko poprzez Chrystusa.

Werset 4 wskazuje jakie powinno być nasze życie po nawróceniu. Stary człowiek umiera wraz z Chrystusem i zaczyna nowe życie.